کاشی کاری

سابقه کاشی کاری در ایران به دوران باستان بر می گردد. کاشی کاری یک هنر تزئینی است که در آن کاشیهای پوشیده از لعاب و میناکاری مورد استفاده قرار می گیرید. کاشی کاری در هنر معماری ا یران نقش بسیار مهمّی دارد. نمونه های اوّلیّه کاشی کاری بشکل هندسی انجام می شدو تدریجاً به ایجاد طرحهائی از گلها، درختان، پرندگان،حیوانات و حتٌی’ انسان توسعه یافت که در آن کاشی ها با اشکال گوناگون و در رنگهای مختلف مودر استفاده قرار می گرفت.

یک نمونهء مهم از هنر کاشی کاری در ایران نقش دیواری تیرازازان است که روی آجر میناکاری شده ایجاد شده است. این اثر که مربوط به دوره هخامنشی است اینک در موزه لوور قرار دارد. از این طرح برای تزئین بناهای یاد بود، مساجد و کاخهااستفاده شده است. در بخش های مختلف مسجد نصیرالملک میتوان نمونه هائی از هنرکاشی کاری را دید.

Tile-work

The history of tile (Kashi-kari) in Iran reaches into unknown history. It is a decorative art using glazed or enameled brick and it is very important in Iranian architecture. Mosaic patterns were the first manifestations of kashi-kari. As it evolved, artists created figures such as flowers, trees, birds, animals and even human beings using intricate tile shapes and colors.

A famous example of Persian tile work is the Frieze of Archers created out of enameled brick. It was made in Achaemenian times and is now in the Louvre Museum in Paris. It has been used in decorating monuments, mosques, and palaces. In Nasir al-Mulk Mosque, tile work is used in numerous places.

Remembering Persia

Arts & Architecture > Mosque, Nasir al-Mulk